Panne(n)koek

 Ik laat me leiden door enkele happenings van de laatste paar dagen. Een simpel fotootje, die voorbij komt, ergens 'on-line'. Studie- en werkgerelateerd. Tijdens een 'drankje'. Binnen mijn hobby (dans) en natuurlijk ook door het dagelijkse leven.

Het doet namelijk een lach opwekken (op een goedgezinde manier) om tot het besef te komen dat we elkaar constant manipuleren. Misschien om een beter beeld van jezelf te 'verkopen'. De wereld mooier te maken dan dat die is. Een traan weg te stoppen. Of om die 'bepaalde' onzekerheid teniet te doen gaan.

Ervaring leert dat manipulatie vaak genoeg ook de manier is om tot een bepaald doel te geraken. Als mens-zijnde doen we niet anders, dan dat. Middels een lach, een traan, het gesproken en het geschreven woord. Of juist die 'stilte'. Elk van hen dient een (manipulatief) doeleind.

Ik neem (onder andere) voorbeeld van Curtis Mayfield. Veruit mijn meest favoriete artiest. Bekend als zanger, componist, liedschrijver en activist. De man bracht zijn boodschap middels een machtige tool, als muziek. Bij uitstek een middel om te kunnen 'manipuleren'. Zijn boodschap werd 'gehoord'. Het bereikte mij,

Grappig is als je op een bepaald moment op de dag stil staat, vervolgens om je heen kijkt, en beseft dat alles, dat binnen je gezichtsveld valt, een boodschap uitdraagt. Simpel voorbeeld; De prullenbakken, die precies 250 meter uit elkaar staan. Het moet haast niet mogelijk zijn om je papiertje op straat te gooien, toch? "Wiens idee zal dat zijn gweest?", is de vraag. Maar ook die aardige dame, die broodjes verkoopt, op het station. Zal haar aardigheid het broodje lekkerder maken? Of die ene profielfoto, op die community-website. Ben jij dat echt? Of is dat een boodschap, die je uit wilt dragen?

Conclusie die ik kan maken is dat je wel degelijk in staat bent je eigen wereld te creeëren. Een rekensom die een kind van 5 jaar kan maken. Een mooi gegeven, toch? Een wereld waarin jij de dirigent bent en alles gaat zoals jij vindt dat het gaan moet. Het enige wat je hoeft te doen, is jezelf te zijn. En tegelijkertijd daarmee, in je omgeving, het beeld op te wekken dat je bent wie je denkt te zijn, wilt zijn en bent. Het trekt de 'mogelijkheden' aan. Denken!! Yup, inderdaad 'denken'. Denk je eigen leven in. Het maakt dat je de structuur in het 'leven' leert zien en uit kunt buiten. En als je dan al daarvoor kiest, schikt het om dat op een zo postief mogelijke manier te doen. Een manier, die maakt dat een ander er ook bij gebaat is.

Ze zeggen: "een goed milieu begint bij jezelf". Zo ook, denk ik, dat dat geldt voor een 'mooie' wereld. En hoe mooi die wereld kan zijn, is afhankelijk in welke staat jij mogelijk bent om te kunnen 'manipuleren'. De manier kan zijn om lekker gezond naïef te zijn. Maar wees wel vooral eerlijk naar jezelf toe. Want..ja..je zult jezelf hoe dan ook tegen komen (of ben ik nu iets te dubbelzinnig?)

Zeg wat je doet, zodat je kunt doen wat je zegt. Tenminste.. zo doe ik het.. Mijn wereld wordt er met de dag alleen maar mooier op. door de wetenschap dat je inderdaad de mogelijkheid hebt om te kunnen 'creeëren'.

En nu heb ik echt zin in een panne(n)koek. Of ben ik nou ook aan het manipuleren...

Passie is als muziek in de oren. 't Maakt dat je danst. Ik dans graag..

Dit stuk is nog niet afgeschreven. De intro en het couplet zijn een feit. Binnenkort het refrein. Ik kan niet wachten.. 

Een stap dichter bij de definitie van schoonheid? Wellicht..

Rhythm nation Amsterdam

De glimlach die voort leeft

Een pijnscheut die door merg en been gaat, als die stiltestorm aanslaat, die het oor doet verdoven. Een moment van onbesef, ironie en bitter wenen, die minutenlang aanhoudt, zet in. Totdat het ongenadige besef komt dat die stiltestorm geen einde zal kennen.

Toch maakt de stiltestorm plaats voor sereniteit. Het geeft namelijk te kennen dat hetgeen niet meer zichtbaar is voor het oog, nog voor altijd fris en fruitig zal zijn in de geest. De gedachtegang die maakte dat de glimlach weer terug keerde. En maakte dat de zoektocht naar de definitie van schoonheid aanving.

"Ik zou nog een keer de regen op mijn huid willen voelen"..

En dat was wat gebeurde. Een waar testimonium van het feit dat het mogelijke in het onmogelijke ligt.

In termen van het fysieke alweer bijna een jaar geleden. Echter, voor de geest een waar keerpunt. Het moment dat de glimlach zich weer toonde, als nooit tevoren.

Een ware minimalist was het. Hij leerde ons dat de kleinste dingen het leven mooi maken. Hij wordt gemist..

Voor het oog een simpel stukje gras. Voor de ziel een gereedschap voor de creatieve geest. Volgende week de ondergrond voor de vereeuwiging van kunst in beweging..

"art is love is omnipotent "- R.n.A.

Dreamer

Yeeeah, it's that time. De vingers kriebelen..

Merkwaardig is het als je voor jezelf op kunt maken dat je bepaalde ideeen hebt. En ze ook daadwerkelijk tot uiting ziet komen. Grappig is het ook als de truc is dat je enkel en alleen maar je ogen hoeft te sluiten en dan kunt 'zien'  wat de volgende stap is. Of heb ik gewoon slaap? (hmm).

Nah, het maakt daadwerkelijk dat je enorm veel energie krijgt. Energie die je geheid nodig gaat hebben om helder en doelgericht naar resultaat toe te werken.  En al die gezichten, die kunt laten zien, bevatten één dezelfde en ware essentie. En ja, die week, die 7 dagen telt, kent er ineens 8.

Dynamiek is het sleutelwoord. En creativiteit de onderliggende waarde. Ja, wat is dan creativiteit? Nou? Ja, inderdaad je ogen sluiten en 'zien' wat je wilt zien. Als je het eenmaal  kunt 'zien', is het een kwestie van wachten tot hetgeen je  'ziet' tot uiting komt, in onze oppervlakkige wereld. Curtis Mayfield zong erover met 'Keep on pushin'. James Brown, met 'Mind Power'. Goapele ook met 'Closer' (het is ook gewoon een mooi liedje hoor, die laatste, vind ik. Met of zonder boodschap, ghehe); Kunstenaars, waar ik een band mee heb. Maar zeer zeker ook een tal van filosofen, van sinds de mensheid bestaat. Zowel bekende als minder bekende. Velen hanteerden deze techniek.

Bovenstaande is aanstekelijk. Het maakt gelukkig. Nog meer omdat je weet dat een ander er ook beter van wordt. Ik ben aangestoken. Wellicht nu ook een ander.

Ok, tijd om te dromen. Maar dat deed ik al, bedenk ik me.. Over mooie dingen.. Sure is funky..

A lesson 'art of movement from a different angle'.. Rhythm nation Amsterdam..

It's the mentality reflected in the artform, that makes it beautiful..

Beau site

Yup, de vingers kriebelen. Tijd om te krabbelen.

Momenteel zit ik, ergens bij onze zuiderburen, in een rustig en schappelijk hotelletje te bedenken wat voor opvallende dingetjes ik ditmaal heb meegemaakt, met betrekking tot mijn onderzoekje, naar de definitie van schoonheid. Ik gooi m'n vingers maar op de automatische piloot en laat me verrassen met het eindresultaat. Here goes..

Hoogtepunt van de week was toen ik een zeer diepzinnig gesprek had met mijn broeder van een andere moeder. Op koninginnendag, om precies te zijn. Deze 'broeder van een andere moeder' ken ik al schoon 11/12 jaar. Kon het altijd goed met hem vinden, omdat de man in kwestie zeer geschoold was/is, vooruitstrevend, nuchter. Maar nog meer zéér eigenzinnig. Een persoon met een eigen mening, een eigen kijk op de wereld en vermogend genoeg om uit alle ervaringen toch het positieve te benadrukken. Kenmerken waar ik me heel goed in kan vinden.

Maanden- tot jarenlang heb ik hem niet gesproken, totdat we tot gisteren  maar eens besloten om eens ouderwets wat te drinken te halen, een bankje op te zoeken en even goed te babbelen. Al gauw leidde het gesprek richting de welbekende 'verdeel en heers'-strategie, die gevoerd wordt in 'bepaalde'  zorgstaten. Zware stof. Ja, hoe zorgen we ervoor dat we niet alleen maar een pion zijn in dit grote schaakspel?  Nou, door te proberen zo naïef mogelijk te blijven. En te blijven handelen naar gevoel en ingeving.
Ik wist meteen weer waarom we in de eerste instantie vrienden zijn geworden. Ik ben gelukkig niet de enige 'gek'. Het gesprek mocht 3 uur lang duren.

Mijn 'broeder van een andere moeder' kwam op het juiste moment weer langs om een stukje energie te geven. De energie die ik geheid nodig ga hebben om enkele 'gevalletjes brutaal' of anders gezegd; een ritmische eenheid op z'n Amsterdams, op de juiste manier op de gevoelige plaat te krijgen. Aangezien er enkele factoren spelen, die het proces naar de uiteindelijke perfectie enigzins zouden kunnen verstoren (hmmm, vraag me af of deze zin klopt, enfin). Spannend worden doet het wel.
Eerst hebbben de gevalletjes 'brutaal x 5' volgende week een workshop 'bewegingen', vanuit een ander perspectief. Ben benieuwd.
wat nog spannender is dat ik verder in de week enkele tentamens heb. Nou ben ik niet zo 'n trouwe 'huiswerker'. Hmm, wellicht helpt het als ik het juiste eindresultaat visualiseer. Dan boeit de weg er naar toe niet zo. Wellicht..

Wel ja, voor nu hou ik het hierbij. Ik ga maar eens bekijken hoe 'mooi' deze hotelkamer is. ik ga er vanuit dat het bijdraagt aan mijn onderzoekje, naar de definitie van schoonheid. Ik zit namelijk in de 'Beau site'. Hoe toevallig is dat?